Maar het is zo moeilijk om mijzelf te ontmaskeren!
Vind jij het (te) spannend om je echte ik te laten zien? Dus inclusief al je gebreken? Dat is begrijpelijk en we worstelen er allemaal mee. Echter, het kan je relaties met anderen negatief beïnvloeden. Want we willen gezien worden als iemand die we eigenlijk niet zijn. Zolang je je anders voordoet, ontneem je mensen eigenlijk de kans om jou echt te leren kennen. Terwijl we juist zo'n behoefte hebben aan erkenning voor wie we zijn. Echte intimiteit betekent dat mensen van je houden en je accepteren voor wie je bent. En als mens hebben we allemaal behoefte aan intimiteit. We kunnen niet zonder; het is een basisbehoefte, net zoals je zuurstof en water nodig hebt. Intimiteit in vriendschappen en relaties, betekent niet zozeer dat iemand allerlei feitjes over jou weet (je hobby's, namen van gezinsleden, je favo drankje), maar ook jouw kwetsbare, rauwe/niet charmante kant kent en desondanks je accepteert zoals je bent zonder te oordelen. Dat hij/zij weet waar je je over schaamt of onzeker over voelt. De dingen waarmee je worstelt, waar je bang voor bent of wat jou veel verdriet heeft gedaan. Het betekent dat je eerlijk en open kan zijn en toch wordt geaccepteerd, no matter what. En dat je weet dat je kwetsbaar mag zijn en tegelijkertijd veilig bent bij diegene.
Relaties/vriendschappen die veel voldoening geven worden gekenmerkt door intimiteit.

Maar zolang we ons succesvolle masker ophouden en proberen indruk te maken op anderen door alleen onze successen te showen, zullen we geen echte intimiteit ervaren. Je kan dan niet jezelf zijn, en probeert te balanceren tussen twee werelden: je eigen persoonlijke wereld zoals je echt bent en hoe de buitenwereld je ziet.
Daarom wordt er tegenwoordig ook zoveel emotionele eenzaamheid ervaren terwijl we ogenschijnlijk meer "vrienden" hebben dan voorheen. Je kan door social media nu makkelijker contact maken met iemand aan de andere kant van de wereld. Maar zolang we op onze social media alleen onze succesvolle kant laten zien, zal dit vaak leiden tot oppervlakkige relaties in plaats van hechte vriendschappen.

We zien onszelf graag als sterk en zelfverzekerd maar om intieme relaties te hebben, vergt het een stukje kwetsbaarheid van ons. En dat is niet makkelijk. We vinden het lastig om ons volledige zelf te zijn, uit angst voor afwijzing. Dus besluiten we om ons masker op te houden en een mooi opgedirkte versie te tonen waarvan we weten dat mensen dat accepteren. Maar als je continu (delen van) je leven mooier maakt dan het is, zul je nooit voelen dat je echt geliefd bent. Iedereen vindt je masker geweldig, maar vinden ze ook de persoon achter het masker (d.w.z. de delen van je leven die je niet laat zien) leuk? Je zal het nooit weten totdat je je zelf ontmaskerd. Zolang we ons masker ophouden, blijft er een afstand tussen ons en anderen; een barrière om elkaar écht elkaar te leren kennen. Waarom doe we eindeloos veel moeite voor ons masker, terwijl we zo graag geliefd willen zijn om onszelf (zonder masker)? We houden een show voor de buitenwereld, en the show continues…. en zo ook jouw verlangen om echt gekend te worden en geliefd te zijn om wie je bent.

(Wanneer) durf jij jezelf te ontmaskeren?